Op de baan in Zolder werd afgelopen weekend ronde drie en vier in het wereldbeker klassement verreden. Dave van der Burg deed hier goede zaken en pakte uiteindelijk de tweede plaats in het algemeen klassement, achter Sylvain André.

Photo: Jerry Landrum

Dave kent de baan in Zolder van binnen en van buiten. De mannen hebben hier vele wedstrijden verreden. In April reed Dave hier nog een Europese ronde. “Het voelde wel een beetje aan als een tweede thuiswedstrijd. Ook omdat ik hier regelmatig tijd door breng, omdat mijn vriendin (Angie Vandeput) uit België komt. Hierdoor had ik ook wel het gevoel, dat een groot deel van het voornamelijk Belgische publiek, aan mijn kant stond.” De baan in Zolder is technischer en kleiner als op Papendal, dus dat zou voor spannende races gaan zorgen. Zaterdag begon moeizaam voor de Nederlander. “Ik was niet scherp en maakte wat foutjes. Het waren gelukkig geen grote fouten, waardoor ik nog wel ieder keer door kon gaan. Eigenlijk pas rond de achtste- en kwartfinale begon ik weer als mezelf te rijden. En dat moest ook wel, gezien het niveau gewoon erg hoog was. Ik had weer mijn goede starts, zoals ik ook op Papendal had en bokste mezelf in de finale. Ik mocht als derde kiezen en ging op plek 3 staan. Aan mijn binnenkant stonden Fields en Sharrah. Wederom had ik mijn beste start van de dag in de finale, waardoor ik gelijk al voor Sharrah kwam. Ik kwam alleen net iets te kort om ook voor Fields langs te kruisen. Ik kon als tweede aansluiten en ook uit de eerste bocht komen. Ik zocht steeds voor een gaatje, bij Fields, maar kon hem niet vinden. Ook maakte hij geen fouten, waardoor ik dus op plek twee bleef zitten.” Dave was blij met zijn tweede plek, want hij had dit aan het begin van de dag, niet verwacht. “Of ik blijer ben met deze tweede plek, dan die van Papendal, weet ik niet. De teleurstelling overheerste toen gewoon na de wedstrijd, omdat ik de hele ronde één lag. Maar uiteindelijk was ik ook blij met die tweede plek.”

Photo: Jerry Landrum

Zondags in Zolder voelde de benen frisser aan dan de zondag op Papendal. Hierdoor kon hij zijn eerste rondjes al iets meer sparen. Dave wilde toch ook snelle tijden rijden, want op deze baan is het belangrijk om aan de binnenkant te staan. “Mijn halve finale was echt super zwaar. Dat had zomaar de complete finale kunnen zijn, met allemaal kanonnen op het eerste stuk. Ik was goed weg, alleen Twan net iets beter, waardoor ik hem voor moest laten op het eerste stuk. Ik kon als derde de eerste bocht uit komen en deze positie de hele race vast houden. Het was echt al een opluchting dat ik nu wel back to back finale had gehaald, wat vorige week niet lukte. Mezelf uiteindelijk weer opgeladen en voor de finale had ik een goede start. Alleen de Fransman naast mij was net iets beter weg en zette meteen zijn elleboog voor de mijne, waardoor ik versnelling verloor. Ook sprong ik te ver op de eerste, waardoor ik de triple moest inspringen en miste daardoor net de aansluiting met Twan, die binnen mij stond en de holeshot pakte. Daarna zat ik klem op het tweede stuk, waardoor ik nog een plek verloor. Door een valpartij in de tweede bocht kon ik nog doorschuiven naar plek vier en zo eindigde ik ook de race!” Dave kijkt tevreden terug op zijn wereldbeker wedstrijden van de laatste twee weken. Hij geeft aan dat er natuurlijk altijd verbeterpunten zijn, waar hij zich de komende tijd op gaat richten. “Nu eerst even wat tijd pakken om te herstellen. Zowel fysiek, als mentaal waren deze afgelopen drie weekenden, met daarin zes wedstrijden, uitputtend!”