Dave van der Burg is 21 jaar oud en geboren op 10 juli 1993, in Heesch. Dave is in de zomer van 1999 begonnen met BMX. Zijn ouders hadden hem samen met zijn broer na een aantal trainingen ingeschreven bij de NFF, zodat ze na de zomerstop nog een paar wedstrijden mee konden fietsen. Na 3 jaar zijn ze overgestapt naar de KNWU. Dave fietst nu al bijna 16 jaar… Dit jaar fietst hij zijn 3e seizoen bij de Elite Men. In 2013 is hij overgestapt vanuit de Sportklasse. In dat jaar is hij ook gaan fietsen onder begeleiding van Martijn Jaspers. Als Elite zijnde mag je een carrière nummer aanvragen, die onder bepaalde regels, zolang je Elite fietst van jou zal zijn. Dave heeft toen drie voorkeur nummers opgegeven, waaronder #192. Dit leek hem wel leuk, omdat Martijn met #92 fietst. Uiteindelijk heeft de KNWU hem #192 ook als carrière nummer gegeven. In 2012 kon Dave kiezen tussen de Sportklasse 17-24 of Elite Men. Hij heeft toen gekozen voor de sportklasse, omdat de stap naar Elite voor hem toen te groot was. In dat jaar werd hij 2e op het NK, EK en het WK. Na het WK reed hij een aantal TC’s mee bij de Elite. Omdat hij dat jaar een stuk beter was gaan fietsen en het rijden tussen de elite veel leuker vond, heeft hij de stap gemaakt om in 2013 als Elite uit te komen!

In 2014 reed Dave in Zolder mee tijdens de Europese Rondes, daar kwam hij vervelend ten val. Sindsdien heeft hij hard gewerkt aan zijn Comeback. Dit was te zien in de eerste TC van het seizoen in Valkenswaard. Dave reed ongelooflijk snelle rondjes op de baan in Valkenswaard. Voor ons reden te meer om eens een aantal vragen aan hem te stellen. Lees hieronder het interview, over zijn val in Zolder, de dagen erna en zijn herstelperiode…

Beschrijf je ongeluk vorig jaar in Zolder?

Ik ben tijdens de 1e ronde van de European Cup gevallen, op de 2e bult van de pro-sectie. Ik kwam als 3e uit de eerste bocht en ik wist dat ik op de baan sneller was als degene die voor mij lag. Dus ik wou hem direct voorbij op de pro-sectie. Daardoor zat ik te geforceerd op mijn fiets en raakte ik uit balans op de eerste bult. Door met mijn linker been uit te klikken in de lucht, kreeg ik weer controle en haalde ik de bult eigenlijk nog perfect. Maar een bult van 7/8 meter landen met 1 been is niet echt een succes, dus op de afloop schoot ik wat naar voren en voor ik het wist zat ik al op de oploop van de 2e bult. Eenmaal in de lucht wist ik dat ik de bult nooit ging halen. Dus besloot ik om mijn fietst weg te gooien en me proberen op te vangen. Het eerste lukte nog wel, maar omdat ik naar achteren draaide, kon ik niet zien waar ik heen ging. Mijn voeten schoten net over de afloop heen en ik kwam met mijn kont recht op de afloop.

Wat had je nu precies gebroken?

Het gebeurde allemaal zo snel dat je zelf amper in de gaten hebt wat er gebeurd. Maar bij het neerkomen voelde ik direct een stekende pijn in mijn rug. De EHBO bij de baan had me nagekeken en een paar tests gedaan, door me op mijn zij te laten liggen en zelfstandig overeind te laten komen. Ze waren er bijna zeker van dat er geen breuk zat, maar omdat ik zelf voelde dat het niet lekker zat, hebben ze me naar het ziekenhuis gebracht om foto´s te laten maken. Het duurde allemaal erg lang in het ziekenhuis, maar na de foto´s, kwam er een assistent van de chirurg naar mij toe, dat ik absoluut niet overeind mocht komen en zo stil mogelijk moest blijven liggen. Toen wist ik eigenlijk al genoeg en een uur later kwam de chirurg vertellen dat ik 2 ruggenwervels had gebroken. Omdat het een ongunstige breuk was (1 wervel in 3 stukken), was een operatie noodzakelijk. Deze hebben ze op de dag erna uitgevoerd. Achteraf is mijn geluk geweest dat ik redelijk afgetraind was, mijn rugspieren hadden de gebroken wervels op zijn plek gehouden en ervan weerhouden een zenuw te raken, tijdens het vallen en overeind komen in de EHBO tent.

Wat zeiden de doctoren over het fietsen?

Volgens de doctoren kon ik na mijn herstel periode wel weer gaan BMX´en. Maar omdat ze tijdens de operatie 4 wervels aan elkaar hadden gezet, inclusief de 2 gebroken wervels, leverde ik een hoop in op het gebied van mobiliteit. Dus het was de vraag of ik op hoog niveau kon meedoen.

Beschrijf je gevoel de dagen na het ongeluk?

Ik ben van mezelf erg actief! Ik werk naast het trainen ook nog een paar dagen in de week als timmerman, om het fietsen te bekostigen en omdat ik het leuk vind om bezig te zijn. Dus ik voelde me erg opgesloten, omdat ik alleen maar op bed lag en mijn energie niet kwijt kon.

Had je meteen vanaf het begin het gevoel om kei hard terug te komen?

Toen de doctoren vertelden dat ik na mijn herstel periode weer kon fietsen, was dat natuurlijk het enige waar ik aan dacht. Als je eenmaal ervoor kiest om Elite te gaan rijden, moet je wel 100% inzet tonen.

Hoe zag je herstel periode er uit? Hoe vaak in de week trainde je, deed je dit alleen of met een Personal Trainer?

De eerste 2 weken heb ik verplicht op bed moeten blijven liggen. Dit was denk ik toch wel de moeilijkste periode. Ik mocht toen alleen overeind komen om naar de toilet te gaan, of te gaan douchen. Maar ik moest dan wel een korset om. Na 2 weken mocht ik elke dag op de hometrainer fietsen, dit heb ik toen in 5 weken opgebouwd, van 10 minuten zonder weerstand, naar een half uur met lichte weerstand. In deze korte periode was ik al 7kg afgevallen. De eerste controle in het ziekenhuis was 7 weken na mijn operatie. Vanaf toen mocht ik ook 2 keer in de week naar de fysiotherapie en hoefde ik mijn korset niet meer om, als ik uit bed was. Dit koste me de eerste week veel moeite, omdat als ik overeind stond al mijn steun haalde uit het korset. Ik doe al 4 jaar mijn krachttraining bij Wellness Test en Training in Heesch, daarbij zit ook een gedeelte voor fysiotherapie. Dus ik ken de mensen die daar werken goed en die heb ik toen ook benaderd, of ze mij wilde ondersteunen tijdens mijn revalidatie. Sjoerd Peters heeft mij toen (en adviseert mij nu nog steeds) begeleidt tijdens de fysiotherapie. Vier maanden na de operatie ben ik terug gegaan naar het ziekenhuis om nieuwe scans te maken van mijn ruggenwervels. In eerste instantie was 4 maanden ook het uitgaanspunt voor de duur van het herstel. Helaas bleek uit de scans dat de wervels nog lang niet genoeg waren aangegroeid. Dus ik moest nog 3 maanden doorgaan met de herstel training. Dit was mentaal een enorme domper, omdat ik er vanuit was gegaan dat ik groen licht kreeg, om weer gas te kunnen geven. Zowel op de fiets, als in de sportschool. In de weken erna heb ik in overleg met de chirurg, Sjoerd en Martijn de intensiteit bij de fysiotherapie wat verhoogd, naar 3 keer in de week. Om zo toch wat aan mijn kracht te doen. Ook kon ik op de weg al duurtraining gaan doen, om mijn conditie wat omhoog te schroeven.

Beschrijf het gevoel van je eerste keer weer op de fiets!

Ik mocht destijds nog niet op de baan trainen, omdat het landen van het springen van bulten nog een te grote klap zou geven op mijn wervels. Wel mocht ik al sprints doen. Alleen starts op de baan ging niet, omdat je te snel bij de bulten bent. Ik heb toen contact opgenomen met Albert Bensink van Bensink BMX Gates en die heeft mij toen een 1 persoons hek voor bruikleen aangeboden. Zo kon en kan ik nu nog steeds mijn trainingen doen en daar ben ik hem erg dankbaar voor! Ook al ging het niet zoals ik wou, omdat ik veel kracht miste en het lang niet meer had gedaan, voelde ik me zo vrij als een vogel.

Hoe lang duurde het voordat je de baan weer op kon?

Bijna 7 maanden na de operatie heb ik opnieuw scans laten maken van mijn ruggenwervels. Dit keer kreeg ik wel groen licht, dat alles goed genezen was. Toen zijn we naar huis gereden, hebben we mijn fiets achterin de bus gezet en zijn we direct naar Vinkel gereden, om daar te gaan fietsen. Dat gaf echt een goed gevoel!

Wanneer reed je weer voor het eerst een wedstrijd?

Mijn eerste wedstrijd was eind februari, in het Franse Caen. Ik was toen best gespannen, omdat je dan meteen ziet waar je staat ten opzichte van de concurrentie. Ik heb uiteindelijk een kwart en halve finale gereden en daar was ik best tevreden mee, gezien de rijders die meededen.

Sta je na je ongeluk wel eens met angst aan de start? Of denk je daar niet meer aan?

Eerlijk gezegd denk ik niet vaak meer aan de valpartij van vorig jaar. Ik heb wel vaker een valpartij, deze loopt dan wel wat anders af, maar ik kijk liever naar de toekomst, dan naar het verleden. Ik sta ook zeker niet met angst aan de start, als je niet met volle overtuiging fietst, gebeuren er juist meer ongelukken!

Hoe was het voor jou om weer een wedstrijd in Zolder te rijden (Europese Rondes 2015)?

Ik heb niet echt een speciaal gevoel bij deze baan door wat er vorig jaar gebeurd is. Tijdens de wedstrijd ben ik daar niet mee bezig, dan concentreer je je op hele andere dingen. Ik ben wel fan van Supercross banen en met het brede Internationale veld, wat aanwezig was, vond ik het echt een mooie wedstrijd.

Ben je voorzichtiger geworden?

Voorzichtiger zeker niet! Ik mis nog wel wat wedstrijd ritme, waardoor ik soms nog niet de goede beslissingen maak betreft lijnen rijden. Maar dat gaat steeds beter. Ik heb een rustige fietsstijl, daardoor lijkt het soms alsof ik niet mijn best doe, maar ik zoek zeker steeds maar weer de grens op en probeer die te verleggen.

Ben je weer op je oude niveau of zelfs beter?

Afgelopen winter heb ik met krachttraining bijna alle PR’s ruim verbroken en mijn starttijden zijn ook een stuk scherper geworden. Dat moet er natuurlijk nog wel uitkomen tijdens de wedstrijden, maar ik weet van mezelf dat ik door het seizoen heen nog een stuk beter wordt.

Wat zijn je doelen voor dit seizoen? Gaan wij nog meer van je zien/horen?

Mijn hoofddoel voor dit seizoen is om me te plaatsen voor het WK. Dat kan door in Papendal tijdens de SX een halve finale te rijden. Dit is me nog niet eerder gelukt, maar ik zal alles op alles zetten om het dit jaar voor eigen publiek te halen. Daarnaast wil ik tijdens elke wedstrijd zo goed mogelijk presteren, zeker omdat volgend jaar de Olympische spelen zijn en we hiervoor punten moeten halen.

Hou Dave in de gaten, weet zeker dat we nog mooie dingen van hem kunnen verwachten! Hij heeft in ieder geval bewezen over een enorme doorzettingsvermogen te beschikken. Na het lezen van dit stukje, kun je alleen maar RESPECT voor hem hebben. Wij wensen Dave daarom ook heel veel succes met het behalen van zijn dromen/doelen…