Photo: Ricardo Salazar Isaza

Wereldkampioenschappen 2016 in Medellin, Colombia.

Donderdag was het zo ver, de eerste wedstrijddag van het WK. Eenmaal om 06:45u aangekomen bij de baan, kregen we direct te horen dat de baan te gevaarlijk was, door de regen van de nacht ervoor. We zouden om 11uur verdere informatie krijgen, maar de organisatie moest eerst de baan repareren. Het voordeel hieraan, was dat we nog even terug konden naar het appartement en mijn zenuwen stukken minder werden. Toen we rond kwart over tien weer terug kwamen bij de baan, kregen we te horen dat we 1 rondje  mochten trainen. Zonder starthek en direct daarna beginnen met 2 manches. Je had dus 1 manche minder, om je te kwalificeren. Gelukkig wist ik deze winnend af te sluiten en was de baan weer goed te rijden. In de kwart finale werd ik weer eerste en de halve tweede. Ik had behaald wat ik wilde, de finale! Ik mocht als derde een startplek kiezen en gelukkig was startplek 1 nog vrij. Mijn start was slecht, de slechtste die ik over de hele dag had gehad. Ik kon goed binnenin doorzetten en kwam als eerste de eerste bocht uit. Ik wist dat ik rekening moest houden met een inhaal actie, die uiteindelijk ook in de laatste bocht kwam. Ik had het idee dat ik al best scherp instuurde, maar schijnbaar was er toch nog een gaatje. Door deze actie moest ik uit de clicks en zoals Marsha van der Doe-Blanker het heel mooi beschreef: ‘The Oldschool Way’ – FF Bij steppen! Maar ik kwam toch nog als eerste over de finish. Ja, wat gaat er dan in je hoofd om? Een totale ontlading en er flitst dan van alles door je hoofd. Gelukkig stond mijn trainer Junny op de finish te wachten, waar ik alles even kwijt kon. Na de prijsuitreiking, waar ook Rick en Maik in de prijzen waren gevallen met een derde en vierde plek, heb ik snel even naar huis gebeld. Naar mijn vriendje Steph en mijn ouders. IMG_3934Onze Taxi chauffeur van de hele week, stond ons al op te wachten en was erg enthousiast. Ik moest speciaal voorin zitten, nadat hij mijn zitting had schoongepoetst en draaide het liedje; We are the Champions, van Queen! Aangekomen in het appartement en mijn telefoon connectie maakte met de Wifi, wist ik even niet wat me overkwam. Wat een berichten overal! Wauw! Ik kon het allemaal nog niet geloven! Bekijk hier mijn Finale!!

Vrijdag was de tweede dag, wat kon er nu nog fout gaan?! Ik had de titel gewonnen waar ik van droomde, al zou het natuurlijk wel helemaal vet zijn, om de dubbel te pakken. We hadden deze dag een minder groot aantal deelnemers dan op de donderdag. Als ik nu de manches zou doorkomen, had ik al een finale plek te pakken. De manches kwam ik goed door met 3 keer een eerste plek. Na een lange pauze, omdat er nog 1/8, 1/4 en halve finales waren, mocht ik eindelijk van start. Ik mocht als tweede een startplek kiezen en weer was plek 1 vrij. De start duurde wat langer, omdat er nog een vliegtuig over ons heen kwam. Toen het startsein werd gegeven en we klaar stonden, zei de omroeper nog iets, net voordat het starthek viel. Gelukkig was mijn start nog redelijk goed! Ik had een goed rondje en wist ook deze finale winnend af te sluiten. Jeetje… A dream coming true! Gewoon 2 keer wereldkampioen. Ik kon de eerste al niet geloven, laat staan deze er ook nog bij. Het is eigenlijk te mooi om waar te zijn. Ik kreeg de lach ook niet meer van mijn gezicht af. Vooral tijdens de prijsuitreiking! Na de prijsuitreiking weer richting het appartement, met niet alleen mijn beker. IMG_3932Maar ook Rick en Maik hadden een tweede plek behaald en Junny een vierde. We waren al redelijk op tijd klaar, in het appartement meteen de fietsen uit elkaar gehaald, koffer gepakt en klaargemaakt om wat te gaan eten. ’s Avonds nog even wat gedronken, als afsluiting van het WK en omdat ik zaterdag ochtend weer naar Nederland zou vliegen. Ik was pas om 2uur terug en heb nog een uurtje, mijn ogen dicht kunnen doen. Toen werd ik al opgehaald door onze Taxi Carlos, om naar het vliegveld te gaan, Junny ging ook mee om mij af te zetten. Ik was ruim op tijd op het vliegveld. Mijn vliegtuig ging om 07:00u naar Atlanta en met een kleine pauze, daarna door naar Amsterdam. Op het vliegveld in Amsterdam aangekomen, was ik al ongeveer 48uur wakker. Ik was kapot… Maar gelukkig stonden er heel veel lieve mensen, om mij te ontvangen. Ik ben een gelukkig mens!

IMG_3929 IMG_3930 IMG_3931