Wanneer ben je begonnen met BMX?

Ik ben begonnen met fietsen toen ik vijf was, waarbij ik in de voetsporen trad van mij broer. Tot en met 2011 heb ik gefietst, echter ben ik tijdens de Supercross in Londen zodanig ten val gekomen, dat ik na 8 operaties aan mijn enkel een punt achter mijn sportcarrière heb moeten zetten.

Had je vroeger een voorbeeld en wie was dat?

Ik heb nooit echt een voorbeeld gehad.

Wat was je carrière nummer? Heb je die zelf uitgekozen en waarom?PRG_3528

Mijn carrièrenummer was 44. Dit nummer heb ik destijds samen met mijn broer uitgekozen, we vonden vooral dubbele nummers mooi. En 44 was een van de weinige die nog vrij was. Dus zo geschiedde, dat ik jaren met nummer 44 heb gereden.

Heb/had je een bijnaam, hoe kom je daaraan?

Mijn teamgenoten noemden mij altijd “Pareltje”, omdat ik altijd oorbellen met pareltjes erin droeg.

Hoe oud was je, toen je voor het eerst voor het Nationaal team werd gevraagd?

Ik was 18 toen ik voor het nationaal team werd gevraagd. Op dat moment kwam het wellicht als een verassing, omdat ik net terug kwam van een langdurige blessure aan mijn voet. De kans heb ik destijds aangegrepen, om op die manier alles uit mijn sportieve carrière te halen.

Beschrijf het hoogtepunt uit je carrière!

Dat is toen ik na een lange revalidatie in 2010 meerdere EK podiums achter elkaar haalde en vervolgens een wereldbeker finale reed. Het was wellicht qua resultaat niet het hoogtepunt van mijn carrière, maar voor mezelf wel het bewijs dat het er na al die blessure ellende nog inzat!

Wie was je grootste concurrent?

Bij de junioren waren dat toch wel Eva Ailloud en Manon Valentino, echter bij de Elite is iedereen een grote concurrent, want ze fietsen allemaal hard.

Welke baan/evenement is je het meeste bij gebleven?

Het meest is mij de Supercross in Frejus bijgebleven. De omgeving, het weer en de sfeer die daar hing was geweldig!

Wat betekent BMX voor jou, of heeft het betekent?

Ondanks dat ik niet meer fiets, zal het altijd een belangrijk onderdeel blijven. Ik vind het nog steeds een geweldige sport en het heeft mij gemaakt tot wie ik nu ben.

Ben je nog actief in de BMX, zo ja waarmee?

Ik fiets zelf niet meer, het is simpelweg met mijn enkel niet meer mogelijk. In het begin heb ik ook bewust geen enkel BMX-evenement bezocht, omdat ik het enorm lastig vond. Echter ben ik nu af en toe wel weer aanwezig, ook omdat mijn vader de timing en fotofinish bij veel evenementen verzorgt. Momenteel houd ik mij bezig met hele andere dingen, zoals mijn werk en sociale leven. Nadat ik mijn studie aan de universiteit had afgerond, heb ik een fulltime baan gevonden en daarnaast besteed ik graag tijd aan mijn vrienden en hobby’s.